ΛΟΚΑΤΖΗΔΕΣ ΣΤΟ BOYNO ΠΟΡΕΙΑ-ΒΟΛΗ ME TH 2η ΜΑΛ H φύση δείχνει να κοιμάται μέσα στην καλοκαιρινή νύχτα. Στο βουνό, μακριά από την αποπνικτική ατμόσφαιρα της πόλης και τα πολύβουα παράλια, επικρατεί απόλυτη ηρεμία. Ούτε καν το σιγανό μουρμουρητό των τριζονιών δεν ακούγεται. Όμως τί είναι αυτές οι σιλουέτες που προβάλλουν μέσα στο σκοτάδι δημιουργώντας παραφωνία; H φάλαγγα με τις βαρυφορτωμένες φιγούρες κινείται με ζωηρό ρυθμό. Κανείς δεν μιλά και το μόνο που ακούγεται είναι οι ανάσες και το βαρύ τους περπάτημα. Παρακολουθούμε για πρώτη φορά μια από τις σκληρότερες ασκήσεις του Ελληνικού Στρατού. Κείμενο-Φωτογραφίες: Σάββας Δ. Βλάσσης Όλοι έχει τύχει να παρακολουθήσουμε στιγμιότυπα από μεγάλες διακλαδικές ασκήσεις των Ενόπλων Δυνάμεων. Ωστόσο σε ασκήσεις αυτού του είδους, η άμεση επαφή του παρατηρητή με τα δρώμενα είναι μάλλον περιορισμένη και η εξαγωγή συμπερασμάτων γενικευμένη. Αντίθετα, στις ασκήσεις μικρής κλίμακας μπορεί κανείς να δει από κοντά τη προσπάθεια που καταβάλλεται από τους πρωταγωνιστές και να αποκομίσει περισσότερο συγκεκριμένα και ουσιαστικά συμπεράσματα. Έχοντας αυτά κατά νου και μετά από πρόσκληση του Διοικητή της 2ης Μοίρας Αλεξιπτωτιστών, Αντισυνταγματάρχη Γεωργίου Καραποστόλου, είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε την προσπάθεια του προσωπικού της μονάδας, σε μια από τις ασκήσεις του τακτικού κύκλου εκπαίδευσης. Ένα καλοκαιρινό απόγευμα λοιπόν, βρεθήκαμε στο στρατόπεδο της 2ης ΜΑΛ, μιας μονάδας που από τη φύση της θεωρείται επίλεκτη μέσα στον ΕΣ. Τα περισσότερα στελέχη που μας υποδέχθηκαν ήταν γνώριμα και υπήρχε οικειότητα μεταξύ μας. Βέβαια οι υπόλοιποι άνδρες που υπηρετούσαν τη θητεία τους μας ήταν άγνωστοι, αλλά και πάλι από τις συζητήσεις που είχαμε ανακαλύψαμε κοινούς γνωστούς και φίλους. Την ημέρα εκείνη η μονάδα θα εκτελούσε μια ξεχωριστή άσκηση. H πορεία-βολή διαρκεί λιγότερο απ' όλες τις άλλες ασκήσεις του τακτικού κύκλου εκπαίδευσης. Συνολικά περίπου 15 ώρες, αλλά η προσπάθεια που καταβάλλει το προσωπικό είναι ιδιαίτερα επίπονη και η εμπειρία δύσκολα ξεχνιέται. Όσοι έχουν την εντύπωση ότι αλεξιπτωτιστής σημαίνει μόνο άλματα από αεροπλάνα και βόλτες με ελικόπτερα, πλανώνται πλάνην οικτράν. Το προσωπικό των Ειδικών Δυνάμεων πρέπει να είναι πάντα έτοιμο να μπει στη μάχη με οποιονδήποτε τρόπο και φυσικά το περπάτημα, ακόμη και στην εποχή της έντονης μηχανοποίησης, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του στρατιώτη. Για μια καταδρομική μονάδα που θέλει να προσεγγίσει το στόχο χωρίς να γίνει αντιληπτή η κίνησή της για να τον προσβάλλει αιφνιδιαστικά, δεν υπάρχει άλλη επιλογή από τη νυχτερινή πορεία. Πορεία με όλο το προβλεπόμενο φόρτο που θα πρέπει να μεταφερθεί στις πλάτες των ανδρών. Αυτό είναι και το νόημα της άσκησης που γενικότερα αποσκοπεί στην εξοικείωση του προσωπικού με τη νύχτα. Από τη στιγμή όμως που η μονάδα θα προσεγγίσει το στόχο, σκοπός είναι να τον προσβάλλει αποτελεσματικά. Αυτό σημαίνει ότι η προσπάθεια που καταβάλλεται στην πορεία δεν θα πρέπει να έχει σαν αποτέλεσμα την εξάντληση των αποθεμάτων της μαχητικής ικανότητας των ανδρών κατά την κρίσιμη στιγμή της μάχης. Γι' αυτό και το δεύτερο μέρος της άσκησης, η βολή, είναι και το σημαντικότερο. Πάνω απ_ όλα όμως είναι μια δοκιμασία των νεύρων και της θέλησης, που αποσκοπεί στο να φέρει το προσωπικό στα όρια της ψυχοσωματικής του αντοχής. Με τα Στάγιερ της μονάδας, οι λόχοι μεταφέρονται στο σημείο εκκινήσεως και κάτω από την επίβλεψη τόσο της διοίκησης της 2ης ΜΑΛ, αλλά και προσωπικά του διοικητή του 2ου ΣΑΛ Συνταγματάρχη Ηλία Γλεντζέ (που σαν υπολοχαγός ηγήθηκε λόχου καταδρομέων στις μάχες της Κύπρου το 1974), κανονίζονται οι τελευταίες λεπτομέρειες. O συνταγματάρχης απευθύνεται για λίγο στους άνδρες προδιαθέτοντάς τους για την άσκηση που πρόκειται να εκτελέσουν. H διαδρομή, συνολικής απόστασης 45 περίπου χιλιομέτρων, χωρίζεται σε τρία _στεκ_ τα οποία θα πρέπει να καλυφθούν στη χειρότερη περίπτωση μέσα σε 10 ώρες. Αυτό ερμηνεύεται στη διατήρηση από τα τμήματα ενός ρυθμού 5 περίπου χιλιομέτρων την ώρα, ο οποίος παρ_ όλο που αποτελεί τη φυσιολογική ταχύτητα στο περπάτημα ενός ανθρώπου, στη συγκεκριμένη περίπτωση θα πρέπει να διατηρηθεί από τους άνδρες σε ένα δύσβατο δρομολόγιο και με φόρτο της τάξης των 30 κιλών. Πάντως όλοι γνωρίζουν ότι η πορεία θα τελειώσει σε μικρότερο χρόνο από το όριο των 10 ωρών, το οποίο σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να εξαντληθεί. Οι λόχοι ξεκινούν με χρονική διαφορά μισής ώρας αφού πρώτα επιθεωρηθούν και δoθεί αναφορά στο συνταγματάρχη. Σύμφωνα με τη σειρά που έχει οριστεί, την πορεία ξεκινά πρώτος ο Λόχος Διοικήσεως, έπειτα ο 1ος Λόχος, ο 2ος Λόχος, ο Λόχος Υποστηρίξεως και τέλος, ο 3ος Λόχος. Όμως υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα. O διοικητής του 2ου Λόχου, Λοχαγός Σόλωνας Ξενοφώντος δεν έχει αναρρώσει ακόμη από μια εγχείρηση που του έγινε πρόσφατα σε πληγές του δεξιού του ποδιού. O γιατρός της μονάδας είναι κατηγορηματικός και ο διοικητής της Μοίρας του έχει απαγορεύσει ουσιαστικά να συμμετάσχει στην πορεία. O λοχαγός όμως είναι αποφασισμένος. Για τον αξιωματικό των Ειδικών Δυνάμεων είναι αδιανόητο να οδηγηθούν οι άνδρες του, έστω και σε μια τέτοια άσκηση, χωρίς αυτόν. 'λλωστε αυτό που μετρά πάνω απ' όλα είναι το παράδειγμα. Το πρώτο _στεκ_ είναι σχετικά ομαλό και δεν αναμένεται να συναντηθούν προβλήματα. Τα επιτελεία της 2ης ΜΑΛ και του 2ου ΣΑΛ μένουν για λίγο στην αφετηρία συζητώντας. H συζήτηση ξεφεύγει για λίγο από τη συγκεκριμένη άσκηση και γίνεται μια σύγκριση με τον τρόπο που διεξάγονται οι ασκήσεις σε άλλους στρατούς μέσα στο NATO. H εκτίμηση είναι κοινή. Είτε το θέλουμε, είτε όχι, υστερούμε σε ποιότητα και ρεαλισμό στις ασκήσεις και πράγματι είναι πολλά αυτά που μπορούν να γίνουν ακόμη. Όμως είναι καιρός να φύγουμε για το σημείο όπου αρχίζει το δεύτερο _στεκ_. Ένας-ένας οι λόχοι φτάνουν στο σημείο και ξεκουράζονται για λίγο. 'λλοι αλλάζουν τις κάλτσες τους, φοράνε κάποιο στεγνό φανελάκι, ή απολαμβάνουν μια σοκολάτα για να ανακτήσουν τις δυνάμεις τους. Μόλις έχουν αρχίσει να πιάνουν το νόημα. Κοντεύουν μεσάνυχτα όμως και η άσκηση δεν έχει ακόμη προχωρήσει για τα καλά. Το δεύτερο _στεκ_ είναι το πιο σύντομο, αλλά από εκεί και πέρα τους περιμένει το πιο δύσκολο κομμάτι. Οι άνδρες προχωρούν με το ρυθμό που διατηρεί ο επικεφαλής περνώντας έξω από διάφορους εξοχικούς συνοικισμούς, οι κάτοικοι των οποίων κοιμούνται ανυποψίαστοι. Στο βάθος πέρα στο σκοτεινό ορίζοντα διακρίνονται τα φώτα της πόλης. Ποιάς πόλης δεν έχει σημασία. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να ξημερώσει. Αυτό θα σημαίνει ότι βρίσκονται κοντά στο τέλος. Στο δεύτερο ολιγόλεπτο διάλειμμα ορισμένοι κάνουν μια σύντομη επίσκεψη στο βοηθό του γιατρού, καθώς ο γιατρός της μονάδας Υπίατρος Αναστάσιος Πηγής, λαμβάνει και ο ίδιος μέρος στην πορεία. Μια σφίγγα βρήκε τη στιγμή να κολλήσει στο πρόσωπο ενός καταδρομέα αφήνοντας το κεντρί της. Μερικοί έχουν ορισμένα προβλήματα στα πόδια, τα περισσότερα από τα οποία οφείλονται στην κακή ποιότητα των άρβυλων. Όμως τίποτα το πολύ σοβαρό δεν έχει συμβεί σε κανέναν που να τον αναγκάσει να εγκαταλείψει και ο διοικητής είναι φανερά ικανοποιημένος. H μονάδα βέβαια δεν πήγε απροετοίμαστη στην άσκηση. Προηγήθηκε ένα διάστημα έντονης προετοιμασίας με μικρές ημερήσιες πορείες 15 χιλιομέτρων για να συνηθίσει το προσωπικό και με βολές των όπλων για τη ρύθμισή τους. Βέβαια για τα μόνιμα στελέχη, που για να ενταχθούν στις Ειδικές Δυνάμεις γνώρισαν προηγουμένως τη φιλοξενία του ΚΕΑΠ και την εμπειρία μερικών πράγματικά εξουθενωτικών πορειών κατά τη διάρκεια των οποίων ορισμένοι έφταναν να κοιμηθούν, ενώ περπατούσαν, η πορεία αυτή δεν δείχνει και τόσο τρομακτική. Όμως για τους άνδρες τους, που μέχρι πριν από μερικούς μήνες δεν μπορούσαν ούτε να φανταστούν κάτι τέτοιο, είναι πολύ πιο σοβαρή η κατάσταση. Το φιλότιμο όμως δεν επιτρέπει σε κανέναν να εγκαταλείψει, τη στιγμή που ζει μια από τις εντονότερες εμπειρίες στη ζωή του. O επικεφαλής δίνει το σύνθημα και όλοι μπαίνουν ξανά στη γραμμή και φορτώνουν στην πλάτη τους τα σακίδια. Ακολουθούμε τώρα τον 2ο Λόχο που θεωρείται και το φαβορί της άσκησης. Οι άνδρες δέχονται _το παλιό κομμάντο του λόχου_ -όπως μας σύστησε ο λοχαγός- με κάποια περιέργεια. Σύντομα αφήνουμε το χωματόδρομο και βγαίνουμε στο βουνό. Σιγά-σιγά το μονοπάτι που θα πάρουμε καταλήγει σε ατραπό. Θα έλεγε κανείς ότι το δρομολόγιο έχει ανοιχτεί εδώ και χρόνια από τους άνδρες της Μοίρας που εκπαιδεύτηκαν στην περιοχή. Τα φώτα της πόλης δεν διακρίνονται πλέον. H νύχτα είναι αφέγγαρη και οι άνδρες δυσκολεύονται. Ένα στραβοπάτημα σε μια πέτρα ή ένα κλαδί που έχει πέσει ύπουλα στο δρόμο τους και δεν χρειάζεται πολύ για κάποιο σοβαρό τραυματισμό. Ιδίως γι' αυτούς που κουβαλούν τον βαρύ εξοπλισμό, το πολυβόλο, τον ασύρματο ή τις υγειονομικές συλλογές, τα πράγματα είναι πιο δύσκολα. Κατά διαστήματα όμως άλλοι συνάδελφοι αναλαμβάνουν να τους ξεκουράσουν μοιράζοντας το επιπλέον υλικό. Επικρατεί απόλυτη ηρεμία. Ένα απαλό αεράκι πνέει στο βουνό και κανείς δεν μιλά, αφού όλων η προσοχή είναι στραμμένη στις πέτρες. Πριν από μια ημέρα έβρεξε και όλοι είναι ευτυχείς που σήμερα ο ουρανός είναι ξάστερος. Όμως η προσπάθεια είναι πραγματικά μεγάλη. Ορισμένοι παρ_ όλο που γνωρίζουν ότι απέχουν πολύ ακόμη από το τέρμα ρωτούν _πόσο βουνό έμεινε_. O εξοπλισμός που διαθέτουν δεν είναι ο καλύτερος που υπάρχει και δεν τους διευκολύνει. Το σακίδιο αποτελεί πραγματικό μαρτύριο, καθώς παρ_ όλες τις προσπάθειες έχει _καρφωθεί_ στη μέση και τα λουριά έχουν χωθεί βαθειά στις ωμοπλάτες. Την παλαιότητα του συγκεκριμένου σακιδίου αποκαλύπτουν μερικές ασπρόμαυρες φωτογραφίες του 1943, όπου φαίνεται να μεταφέρεται από Αμερικανούς Ρέιντζερ. Όμως ορισμένα στελέχη δοκιμάζουν στην πορεία το νέο σακίδιο που αναμένεται να εισαχθεί σε υπηρεσία και βεβαιώνουν ότι αποτελεί τεράστια βελτίωση. Μετά από τόσες ώρες πορείας, ο σωματικός πόνος μοιάζει να εξασθενεί. Τα καταπονημένα μέλη του σώματος έχουν μουδιάσει και παραμένει μόνο μια γενική δυσφορία. Το περπάτημα αρχίζει να γίνεται μηχανικά και οι καταδρομείς προχωρούν, προχωρούν, προχωρούν... H ανηφόρα ανεβάζει τους χτύπους της καρδιάς κατακόρυφα και ο ιδρώτας λούζει τους άνδρες από την κορυφή μέχρι τα νύχια. Το πόδι κάνει ένα βήμα εμπρός και οι πέτρες το γυρίζουν δύο πίσω. Μερικοί παραπατούν, αλλά την τελευταία στιγμή καταφέρνουν να σταθούν όρθιοι. Μόνο μια λέξη τους έρχεται στο νου για να περιγράψουν αυτό που περνούν εκείνες τις ώρες: Κόλαση!!! Σαν να μην έφτανε η ταλαιπωρία τους, έχουν κι ένα μυστήριο τύπο που τους ακολουθεί τυφλώνοντάς τους με τα φλας. Οι _σπασμένοι_ βλαστημούν από μέσα για την τύχη τους, αλλά πλέον είναι αργά για να _κοπούν_. Ευτυχώς που μπορούν να βλαστημήσουν, διαφορετικά θα είχαν εκραγεί. Προσπαθώντας να _ξεφύγουν_ από την πραγματικότητα η σκέψη τους γυρνά στα αγαπημένα τους πρόσωπα, όμως αυτό είναι κάτι που πραγματικά δεν τους βοηθά και πολύ, καθώς χίλιες δυο σκέψεις περνούν αστραπιαία από το μυαλό. Πάντως ό,τι και να κάνουν αυτήν τη στιγμή είναι σίγουρα λιγότερο κουραστικό. Βυθισμένοι όμως στις σκέψεις τους και με το απλανές βλέμμα τους στραμμένο στο πουθενά έχουν φτάσει στην κορυφή του υψώματος. O λοχαγός σταματά λίγο για να πάρουν οι άνδρες μια ανάσα και να εκτιμήσει τη κατάσταση του ποδιού του. Καιρός για μια γουλιά νερό και μια καραμέλα για την υπογλυκαιμία. Τα νεφρά δουλεύουν υπερωρίες από την καταπόνηση που δέχονται και ορισμένοι με ανακούφιση απαλλάσσονται από τα περιττά υγρά του σώματος. O λοχαγός δίνει το σύνθημα να ξεκινήσουν και πάλι πριν αρχίσει να παγώνει ο ιδρώτας στα κορμιά τους. H μεγάλη ανηφόρα έχει τελειώσει και τώρα αρχίζει η μεγάλη κατηφόρα της πλαγιάς του βουνού. Πιο κουραστική από την ανηφόρα, θέτει σε πραγματική δοκιμασία τα κάτω άκρα και κυρίως τις κλειδώσεις. Δεν θέλει πολύ να παρασυρθεί κανείς από το βάρος του φόρτου του και να γίνει το κακό. Γι' αυτό ο ρυθμός επιβραδύνεται. H ατραπός έχει δώσει τώρα τη θέση της σε ένα άθλιο μονοπάτι διαβρωμένο από τα νερά της βροχής, η οποία έχει παρασύρει το χώμα κι έχει αφήσει τις πέτρες. Πάνω στο ουράνιο στερέωμα το χρώμα του ουρανού μόλις έχει αρχίσει να αλλάζει. Το χάραμα βρίσκεται κοντά. Σε λίγο θα φέξει και όλα θα είναι πιο εύκολα. H φάλαγγα συνεχίζει να κατεβαίνει σαν φίδι τη πλαγιά του βουνού. Τα άστρα εξαφανίζονται αφήνοντας μόνο την Πούλια και το πρώτο φως της ημέρας αποκαλύπτει ένα τοπίο με τις πλαγιές των υψωμάτων γεμάτες ξερόθαμνους, πέτρες και μικρά ξερόδεντρα. Κάποια στιγμή ένας άνδρας διακρίνει σε απόσταση αριστερά μια άλλη φάλαγγα που δείχνει να περνά μπροστά. Είναι ο ΛΥΠ που έχει κόψει από κάπου δρόμο. Πιο κάτω θα συναντηθούμε με τους άνδρες του ΛΥΠ οι οποίοι ξεκουράζονται για λίγο. Τώρα οι παγίδες του εδάφους στο οποίο περπατούν οι αλεξιπτωτιστές διακρίνονται καθαρά και η ένταση πέφτει κάπως, αφού δεν χρειάζεται πλέον τόσο μεγάλη προσοχή παρά την κατηφόρα. Κάποιος ακούγεται να σιγοσφυρίζει, ενώ κάποιοι άλλοι συνάδελφοί του αρχίζουν να κάνουν σχέδια για το που θα περάσουν την άδεια που θα πάρει ο νικητής λόχος και την οποία θεωρούν ήδη ότι την έχουν στην τσέπη τους. Το δυσκολότερο μέρος φαίνεται να έχει περάσει. Όμως μετά το τελευταίο διάλειμμα, μετά το τέλος του ανώμαλου εδάφους, ο λόχος γνωρίζει την τελευταία δυσάρεστη _έκπληξη_ του δρομολογίου μπαίνοντας στον ασφαλτόδρομο. H άσφαλτος είναι το χειρότερο μέρος για να περπατά κανείς στην κατάσταση αυτή, καθώς λόγω της σκληρότητάς της, η καταπόνηση των πελμάτων των ποδιών είναι πολύ μεγάλη. Εκτός αυτού είναι πολύ επικίνδυνο να γλιστρήσει κανείς και να χτυπήσει σοβαρά. Πράγματι 2-3 χιλιόμετρα πριν το τέρμα ένας καταδρομέας γλιστρώντας πέφτει κάτω .Οι συνάδελφοί του τον στηρίζουν και μετά από ένα μικρό αυτοέλεγχο για να διαπιστώσει ότι δεν έχει χτυπήσει, συνεχίζει χωλαίνοντας ελαφρά. Σε λίγα λεπτά, ακούγονται στον αέρα οι πρώτοι πυροβολισμοί από το πεδίο βολών καθώς έχει αρχίσει η βολή. Επιτέλους οι καταπονημένοι άνδρες αντικρύζουν το τέρμα της πορείας. Οι συνάδελφοί τους από τους άλλους λόχους ξαπλωμένοι στο χώμα τους παρακολουθούν που πλησιάζουν και χαιρετιούνται αστειευόμενοι. Κατάκοποι αποθέτουν τους φόρτους τους και ξαπλώνουν στο χώμα για να ξεκουραστούν. Οι ωμοπλάτες πονάνε από το πιάσιμο, η μέση τους δείχνει να έχει μετατοπιστεί από τη θέση της, οι μύες των ποδιών έχουν τεντωθεί και πονάνε, ενώ τα πέλματα σχεδόν δεν τα αισθάνονται. Είναι δύσκολο να πιστέψουν ότι πέρασαν μια ολόκληρη νύχτα περπατώντας. H βολή Μετά την κοπιαστική πορεία οι αλεξιπτωτιστές πρέπει να συγκεντρωθούν στη βολή ολοκληρώνοντας την άσκηση. Πράγματι μέσα σε λίγα λεπτά κρίνεται αν όλος ο κόπος ήταν ή όχι χωρίς αντίκρυσμα. H 8ήμερη τιμητική άδεια από το διοικητή που θα επιβραβεύσει τους νικητές, αποτελεί μεγάλο κίνητρο για να αγνοηθεί εύκολα. Αυτοί που είναι επικεφαλής εφιστούν για τελευταία φορά την προσοχή στους άνδρες τους. Πρώτα ρίχνουν οι οπλίτες με τα στάνταρ τουφέκια, τα οπλοπολυβόλα και τα πολυβόλα από απόσταση 300 μέτρων. Κατόπιν οι αξιωματικοί και υπαξιωματικοί με τα τουφέκια τύπου Para από τα 200 μέτρα και τέλος, με το πιστόλι από τα 25 μέτρα. Μια βιαστική αναπνοή, ένα απότομο τράβηγμα της σκανδάλης, μια στάλα ιδρώτας που θα πέσει ξαφνικά στα μάτια είναι αρκετά για να αστοχήσει μια βολή και εδώ θα φανεί κατά πόσο η κούραση έχει καταβάλλει τους άνδρες. Οι αξιωματικοί του κάθε λόχου παρακολουθούν τη σκόνη που σηκώνεται στο χώμα, πίσω από τους στόχους, από τις βολές και αν κάποιος χάσει μερικές, τον παρατηρούν για να συγκεντρωθεί περισσότερο. Στο τέλος, οι αξιωματικοί από τα επιτελεία της 2ης ΜΑΛ και του 2ου ΣΑΛ μετρούν τα αποτελέσματα των βολών και βγαίνει το τελικό ποσοστό κάθε λόχου. Λένε ότι η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται και το πρώτο αποτέλεσμα είναι ένα πραγματικό προμήνυμα αυτού που πρόκειται να ακολουθήσει. Πράγματι ο Λόχος Διοικήσεως φέρνει ένα πολύ καλό 83% που αφήνει φανερά ικανοποιημένο το Λοχαγό Κωνσταντίνο Βάγια. Όμως ο 1ος Λόχος που ακολουθεί τον ξεπερνά με ένα 84,5% και ο Λοχαγός Βασίλης Μπαλντούμης θα καυχάσει αστειευόμενος: _Είστε καλοί αλλά μετά από εμάς_. Τα ποσοστά είναι μεγάλα και ιδιαίτερα ικανοποιητικά και ο 2ος Λόχος που ετοιμάζεται για βολή αρχίζει να έχει κάποιες αμφιβολίες. Ωστόσο ο Λοχαγός Σόλωνας Ξενοφώντoς που εξαρχής πίστευε στην πολύ καλή προετοιμασία του λόχου του, δεν διαψεύδεται και το ποσοστό που επιτυγχάνεται είναι ένα 88% που δείχνει πολύ δύσκολο να ξεπεραστεί. Προκαταβολικά οι αξιωματικοί των επιτελείων δίνουν τα συγχαρητήριά τους στο λοχαγό που ξεχνώντας το πρόβλημα με το πόδι τρέχει στους άνδρες του, με το πρόσωπό του να λάμπει ολόκληρο από ικανοποίηση. Στο άκουσμα του αποτελέσματος οι άνδρες του λόχου ξεσπούν σε ζητωκραυγές καθώς βλέπουν ήδη τα χαρτάκια με τις άδειες στην τσέπη τους. O ενθουσιασμός τους δεν θα διαψευστεί. Πράγματι ο ΛΥΠ του Λοχαγού Χρήστου Καριώτη με 78% και ο 3ος Λόχος του Υπολοχαγού Σάββα Κολοκούρη με 83% δεν θα καταφέρουν να κερδίσουν. H επιτυχία είναι μεγάλη. O μέσος όρος που επιτυγχάνει η 2η ΜΑΛ αγγίζει το 83% και οι διοικήσεις είναι ιδιαίτερα ικανοποιημένες για την επίδοση αυτή. Πράγματι το ποσοστό ήταν το καλύτερο που επιτεύχθηκε από τη μονάδα τα τελευταία χρόνια και από τα κορυφαία ανάμεσα σε όλες τις μονάδες των Ειδικών Δυνάμεων. Σίγουρα οι άνδρες της _αδελφής_ 1ης ΜΑΛ, που στη συγκεκριμένη άσκηση πριν από μερικές ημέρες πέτυχαν ένα μέσο όρο 78%, θα πρέπει να ιδρώσουν πολύ περισσότερο την επόμενη φορά για να καταφέρουν να ανατρέψουν το αποτέλεσμα. Όσο για το 2ο Λόχο πρόσθεσε ένα ακόμα κύπελλο στη συλλογή του, μετά μάλιστα από μια ολόκληρη δεκαετία και είναι απόλυτα δικαιολογημένη η υπερηφάνια των ανδρών του γι' αυτό. Επίλογος H όλη άσκηση ήταν πραγματικά επιτυχημένη. Φύγαμε από το στρατόπεδο κουρασμένοι αλλά ικανοποιημένοι που παρακολουθήσαμε την προσπάθεια αυτή. Οι άνδρες του 2ου Λόχου παρατήρησαν ότι η παρουσία μας τους έφερε γούρι και μας παρότρυναν να τους συνοδεύσουμε και την επόμενη φορά. Δεν ξέρουμε αν θα ξανασυναντηθούμε ποτέ, αλλά είναι σίγουρο ότι αυτή η άσκηση θα παραμείνει τόσο για εμάς όσο και γι' αυτούς αξέχαστη. ΛΕΖΑΝΤΕΣ 2. Μια ματιά στο χάρτη από το επιτελείο της 2ης ΜΑΛ, για τις τελευταίες λεπτομέρειες πριν την πορεία. 3. Οι άνδρες του 3ου Λόχου κινούνται στο πρώτο _στεκ_ της διαδρομής. 6. Για τον πολυβολητή της φωτογραφίας φαίνεται ότι δεν έχουν ανακαλυφθεί ακόμη οι αορτήρες. 7. Το δρομολόγιο γίνεται απότομα ανώμαλο και δυσχεραίνει την προσπάθεια των ανδρών μέσα στο σκοτάδι. 8. Αυτοί που είναι επικεφαλής στο 2ο Λόχο παίρνουν μια ανάσα. 10. O νυχτερινός ουρανός μόλις έχει αρχίσει να αλλάζει χρώμα καθώς ο 2ος Λόχος περπατά στην κορυφογραμμή των υψωμάτων. 11. H νέα ημέρα χαράζει καθώς οι αλεξιπτωτιστές έχουν καλύψει τη μεγαλύτερη απόσταση της διαδρομής και η κούραση είναι ζωγραφισμένη στα πρόσωπά τους. 13. Έχει φέξει πλέον για τα καλά και ο 2ος Λόχος έχει βγει στον ασφαλτόδρομο. 14. Αυτός ο γνώριμος βράχος στο πεδίο βολής Καντηλίου, είναι γνωστός σε όλους τους καταδρομείς. Σημαίνει ότι το τέλος του _μαρτυρίου_ είναι κοντά. 15. Μετά από 9 περίπου ώρες συνεχούς πορείας μερικές στιγμές ξεκούρασης μέχρι την έναρξη της βολής. 16. Στη διαγωνιστική βολή κρύβεται όλη η ουσία της άσκησης. 17. Αξιωματικός του 1ου Λόχου επιβλέπει τη βολή του πολυβόλου του. 19. H καταγραφή των επιτυχιών στους στόχους γίνεται σχολαστικά. Όπως φαίνεται και στη φωτογραφία η ευστοχία των πυρών ήταν μεγάλη. 22. Επιτέλους ένα κύπελλο για τον 2ο ΛΑΛ.